Najtopliji dan ove godine smo već po običaju proslavili na otvorenom a ove godine se poklopio sa serijalom subotnjih izleta po istočnoj Srbiji. Ove sedmice smo se odlučili za kraći put tako da smo prvo preko Kovina došli do Smedereva i napravili jutarnju šetnju po gradu još dok su radnje bile zatvorene. Video sam i taj Karađorđev dud konačno. Posle doručka iz pekare pravac naravno tvrđava, malo istraživanja tzv. Malog grada tvrđave i onda šetnja po obodu spoljnjeg zida uz provlačenje pored parkiranih vagona. Nakon toga obilazak obližnjeg Šalinačkog jezera koje ima lepu malu plažu i predstavlja potencijalnu destinaciju za celodnevni izlet. Ne ovog puta pošto smo nastavili put ka Ramu uz prethodno zaustavljanje u Viminaciumu uz obavezno pazarenje magneta za mamin frižider 🙂

Ram je ovog puta bio otvoren, odličan vodič je ispričao lepe priče o turskoj istoriji tvrđave, poreklu imena Ram, četiri kanalizacione cevi spram nula koliko ih ima u Borči i novootkrivenoj rimskoj građevini u sred turske tvrđave. Mislio sam da obiđem još dva lokaliteta u blizini tvrđave do kojih se po svemu sudeći ide peške (nekropola i lederata?) ali pošto je već bilo pola jedan na 39 stepeni celzijusa, krenuli smo ka poslednjoj stanici današnjeg putešestvija a to je Srebrno jezero ali suprotan kraj od Velikog Gradišta – kod sela Zatonje. Današnji put “svega” 310 km a bio bi i kraći da smo išli auto-putem.